Podatnicy, którzy w 2026 roku zamierzają aktywować prace rozwojowe jako WNiP powinni we właściwy sposób określić ich wartość początkową. Będą one widoczne w nowej strukturze JPK ŚT KR. Przy ustalaniu wartości początkowej prac rozwojowych należy stosować zasady właściwe dla kosztów wytworzenia środków trwałych.
Jak wynika z art. 16g ust. 4 ustawy o CIT, elementem kosztu wytworzenia są m.in. koszty wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, a także inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. W przypadku pojawienia się wydatków mających wpływ na wartość początkową WNiP, które zostały ujęte już w ewidencji jako WNiP i od których dokonywane są odpisy amortyzacyjne, zasadne jest dokonanie korekty wartości początkowej WNiP (a co za tym idzie: również wysokości wartości odpisów amortyzacyjnych).
W przypadku więc dokonania np. wypłaty premii na rzecz swoich pracowników oraz współpracowników zajmujących się pracami rozwojowymi podatnik powinien dokonać korekty wartości początkowej WNiP (które zostały już wcześniej oddane do używania i podlegały amortyzacji) o wartość wypłaconych premii związanych bezpośrednio z realizacją prac rozwojowych wraz z odpowiednią korektą wartości dokonanych odpisów amortyzacyjnych. Stanowisko to prezentuje m.in. interpretacja Dyrektora KiS z 27 lipca 2026r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.282.2026.2.MBD.
Wypłata premii dla pracowników nie jest spowodowana błędem rachunkowym ani inną oczywistą omyłką. Faktyczna kwota premii znana jest dopiero po zakończeniu prac rozwojowych i przekazaniu WNiP do używania, w praktyce: analiza czy premia będzie faktycznie należna oraz w jakiej wysokości odbywa się często już po zakończeniu roku, w którym WNiP zostaje przekazana do używania. W takich okolicznościach, kwoty premii ujmowane są często w księgach w postaci rezerw i w efekcie – nie są one pierwotnie uwzględniane w wartości początkowej WNiP.
Koszty zakończonych prac rozwojowych odpisuje się przez okres ekonomicznej użyteczności rezultatów prac rozwojowych. Jeżeli w wyjątkowych przypadkach nie można wiarygodnie oszacować okresu ekonomicznej użyteczności rezultatów zakończonych prac rozwojowych, to okres dokonywania odpisów nie może przekraczać 5 lat.
Zgodnie z wyborem podatnika, w przypadku prowadzenia prac rozwojowych ich koszty mogą być przez podatnika rozpoznawane jako koszty podatkowe w trakcie trwania tych prac bądź jednorazowo na moment ich zakończenia, albo też podatnik może rozpoznawać koszty tych prac poprzez odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3, niezależnie od ich ujęcia dla celów rachunkowych.
Jednak przedmiotowa swoboda w zakresie dowolności wyboru jednej z trzech określonych w treści art. 15 ust. 4a ustawy o CIT metod, nie przewiduje jednak możliwości wyboru różnych metod w ramach jednego projektu, tj. stosowania do poszczególnych kosztów kwalifikowanych projektu stanowiącego prace rozwojowe różnych metod zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów.
