Ulga na złe długi to możliwość dokonania korekty podatku przez wierzyciela w razie nieuregulowania płatności, a jednocześnie obowiązek analogicznej korekty po stronie dłużnika. Występuje ona zarówno w podatku VAT, jak i w podatkach dochodowych CIT i PIT. Są jednak pewne różnice między jej stosowaniem przy podatkach bezpośrednich w porównaniu z podatkiem VAT.

Przykładowo, obowiązki nałożone na dłużnika przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, w tym obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego, nie ustają w chwili otwarcia postępowania układowego. Warunek by dłużnik nie był w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego, postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji został przez ustawodawcę usunięty z przepisów regulujących ulgę na złe długi w 2021 roku.

W przypadku gdy zatwierdzenie układu przez sąd nastąpiło po upływie 90 dni od pierwotnie ustalonych terminów płatności, podatnik miał nadal obowiązek dokonania korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej z nieuregulowanych faktur, w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 90 dzień od dnia upływu terminu płatności określonego na fakturach.

Co istotne, w sytuacji gdy ostatni dzień 90-dniowego terminu uprawdopodabniającego nieściągalność wierzytelności przypada na sobotę, niedzielę lub inny dzień wolny od pracy – art. 12 § 5 Ordynacji podatkowej nie ma zastosowania – termin ten nie „przesuwa się” na najbliższy, pierwszy dzień roboczy następujący bezpośrednio po dniu lub dniach ustawowo wolnych od pracy. Wskazuje na to pismo Szefa KAS z 2 kwietnia 2025 r.

Natomiast, z art. 26i ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że ulga na złe długi w podatku dochodowym od osób fizycznych jest możliwa po stronie wierzyciela i obowiązkowa po stronie dłużnika, gdy:

* dłużnik na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego dzień złożenia zeznania podatkowego nie jest w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego, postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;

* nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym wystawiono fakturę;

* transakcja została zawarta w ramach działalności wierzyciela i dłużnika, z których dochody są opodatkowane podatkiem dochodowym na terenie Rzeczypospolitej Polskiej.

Przykładowo, jeśli zeznanie podatkowe PIT podatnik złożył 28 kwietnia 2026 r., to ostatnim dniem miesiąca poprzedzającego dzień złożenia zeznania jest dzień 31 marca 2026 r. Jeśli postępowanie restrukturyzacyjne przeciwko dłużnikowi zakończyło się wydaniem w dniu 30 marca 2026 r. prawomocnego zarządzenia o zatwierdzenie układu z wniosku dłużnika, to przyjmując, że wydanie w dniu 30 marca 2026 r. prawomocnego zarządzenia o zatwierdzeniu układu z wniosku dłużnika zakończyło postępowanie restrukturyzacyjne, to dłużnik nie był objęty postępowaniem restrukturyzacyjnym w ostatnim dniu miesiąca poprzedzającym dzień złożenia zeznania, tj. w dniu 31 marca 2026 r. Wskazuje na to m.in. interpretacja Dyrektora KIS z 4 grudnia 2023 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.868.2023.1.MN. Oznacza to, że podatnik jako wierzyciel miał prawo skorzystać z ulgi na złe długi i pomniejszyć podstawę opodatkowania o nieuregulowane wierzytelności.