Ustawodawca wyjaśnił w art. 15c ust. 12 ustawy o CIT, że przez koszty finansowania dłużnego rozumie się wszelkiego rodzaju koszty związane z uzyskaniem od innych podmiotów, w tym od podmiotów niepowiązanych, środków finansowych i z korzystaniem z tych środków, w szczególności odsetki, w tym skapitalizowane lub ujęte w wartości początkowej środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, opłaty, prowizje, premie, część odsetkową raty leasingowej, kary i opłaty za opóźnienie w zapłacie zobowiązań oraz koszty zabezpieczenia zobowiązań, w tym koszty pochodnych instrumentów finansowych, niezależnie od tego, na rzecz kogo zostały one poniesione.

Na tej podstawie istotne jest, aby podatnicy w roku, za który składają plik JPK_KR_PD, odpowiednio przypisali wydatki do kosztów finansowania dłużnego. Przykładowo, różnice kursowe od własnych środków pieniężnych dotyczą zawieranych kontraktów FX forward, które zabezpieczają najczęściej kluczowe dla działalności transakcje. Ponoszone koszty z tytułu zawieranych kontraktów FX nie są związane z pozyskaniem finansowania zewnętrznego i nie stanowią kosztów finansowania dłużnego. Dotyczą zabezpieczenia występującego ryzyka zmiany kursu waluty w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, tj. służą zabezpieczeniu kursu waluty do zapłaty za faktury dostawców towarów i usług związanych z realizacją inwestycji.

Tym samym różnice kursowe od własnych środków pieniężnych wynikające z transakcji FX forward nie stanowią kosztów finansowania dłużnego stosownie do treści art. 15c ust. ustawy o CIT. Wskazuje na to m.in. interpretacja Dyrektora KIS z 23 kwietnia 2026 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.13.2026.3.SG.

Znacznik podatkowy w pliku JPK_KR_PD będzie stosowany do nadwyżki kosztów finansowania dłużnego. Przez nadwyżkę kosztów finansowania dłużnego rozumie się kwotę, o jaką poniesione przez podatnika koszty finansowania dłużnego, podlegające zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w roku podatkowym, przewyższają uzyskane przez podatnika w tym roku podatkowym podlegające opodatkowaniu przychody o charakterze odsetkowym (art. 15c ust. 3 ustawy o CIT). Może to być różnica przejściowa ze znacznikiem PD5.

Wartość kosztów finansowania dłużnego, wyłączonych w danym roku podatkowym z kosztów uzyskania przychodów z uwagi na limit wynikający z art. 15c ust. 1 ustawy o CIT, podlega zaliczeniu do takich kosztów w następnych pięciu latach podatkowych, zgodnie z zasadami określonymi w art. 15c ust. 1-17 ustawy o CIT oraz w ramach obowiązujących w danym roku podatkowym limitów wynikających z tych przepisów. Wówczas właściwy będzie znacznik pozabilansowy INNE, a kwota kosztów finansowania dłużnego z lat ubiegłych wliczana do kosztów roku bieżącego byłaby zaprezentowana na kontach zespołu numer 9 jako wyłącznie koszt podatkowy, który nie jest kosztem rachunkowym w danym roku.

Najczęściej wybierana jest metoda FIFO. W przypadku zastosowania innej metody (np. tzw. metody FILO – tj. „pierwsze weszło, ostatnie wyszło”) w pewnych sytuacjach podatnik mógłby utracić prawo do pomniejszenia przychodu z danego roku podatkowego o odpowiednią część wyłączonych uprzednio kosztów (w zakresie których co do zasady przysługuje mu takie prawo), ze względu na upływ przewidzianego dla takiego odliczenia pięcioletniego okresu.