Zwrot kosztów energii elektrycznej zużytej do ładowania samochodu służbowego nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jeżeli zwrot następuje wyłącznie do wysokości faktycznie poniesionych i udokumentowanych wydatków. Refundacja taka nie powoduje powstania przysporzenia majątkowego po stronie pracownika, lecz stanowi jedynie zwrot kosztu poniesionego w związku z użytkowaniem samochodu służbowego.

Rozwiązanie wynikające z art. 12 ust. 2a reguluje kwestię nieodpłatnego udostępnienia samochodu. Dotyczy więc sytuacji, gdy pracodawca ponosi koszt związany z utrzymaniem i ogólnym użytkowaniem samochodu, a pracownik nieodpłatnie z niego korzysta. Dodatkowo 11 września 2020 r. Minister Finansów, w celu zapewnienia jednolitego stosowania prawa podatkowego przez organy podatkowe, wydał interpretację ogólną nr DD3.8201.1.2020 w sprawie zryczałtowanego przychodu pracownika związanego z wykorzystywaniem samochodu służbowego do celów prywatnych.

W interpretacji tej Minister Finansów stwierdził, że ryczałtowo określona w tym przepisie wartość nieodpłatnego świadczenia obejmuje ponoszone przez pracodawcę koszty związane z utrzymaniem i ogólnym użytkowaniem samochodu, przykładowo takie koszty jak paliwo, ubezpieczenie, wymiana opon, bieżące naprawy, okresowe przeglądy, które zakład pracy – jako właściciel samochodu musi ponieść, aby samochód był sprawny i mógł uczestniczyć w ruchu drogowym.

Pomimo że interpretacja ta nie odnosi się do samochodów elektrycznych, nie ma przeszkód, aby te same zasady stosować zarówno do samochodów spalinowych, jak i z innym napędem, w tym elektrycznym. Wartość paliwa sfinansowanego przez pracodawcę jest więc uwzględniana w ryczałtowym przychodzie pracownika. Stanowisko to wskazuje m.in. interpretacja Dyrektora KIS z 23 lipca 2026 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.571.2026.2.JK2. Innymi słowy, zwrot wydatku na ładowanie samochodu służbowego w wartościach faktycznie poniesionych przez pracownika, nie stanowi dla niego ww. przychodu.

Pracodawca powinien jednak posiadać właściwą dokumentację, tj. m.in. regulamin korzystania z samochodów służbowych, umowę powierzenia pojazdu, faktury za energię (wystawione na pracownika lub pracodawcę), odczyt z licznika lub wallboxa czy zestawienie sesji ładowania. Wartość pobranej energii podlegająca zwrotowi na rzecz pracownika może zostać określona według wzoru: liczba pobranych kWh x (cena kWh + opłaty dystrybucyjne naliczane od pobranych kWh) = kwota zwrotu na rzecz pracownika.

Zwrot kosztów energii elektrycznej za ładowanie samochodów służbowych w miejscu zamieszkania pracownika, przy założeniu użytkowania tych samochodów do celów służbowych i prywatnych, stanowi koszt uzyskania przychodów w wysokości 75% poniesionych wydatków zgodnie z art. 15 ust. 1 oraz art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT.