Polskie prawo nie dopuszcza obecnie możliwości zawarcia małżeństwa przez osoby tej samej płci. Nie przewiduje ponadto innych form zarejestrowania związków jednopłciowych. Jednocześnie większość państw członkowskich UE wprowadziła, w różnych formach, ramy prawne regulujące związki osób tej samej płci.

Minister Finansów wydał 24 września 2026 r. interpretację ogólną, sygn. DTS6.8022.6.2026, która stanowi wytyczne dla organów podatkowych. Parę miesięcy temu pisaliśmy o negatywnych stanowiskach organów podatkowych w wydawanych interpretacjach indywidualnych w zakresie braku możliwości stosowania preferencji podatkowych (np. wspólne rozliczenie z małżonkiem czy zwolnienie z podatku od spadków i darowizn).

Wpisanie do polskiego rejestru stanu cywilnego zagranicznego aktu małżeństwa osób tej samej płci, zawartego w innym niż Polska państwie członkowskim UE, stanowi podstawę uznania, że osoby te powinny być traktowane na gruncie prawa podatkowego tak jak osoby pozostające w związku małżeńskim w rozumieniu art. 1 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, nawet jeżeli związku tego nie można – ze względu na różnice w modelu małżeństwa między państwami członkowskimi – nazwać „małżeństwem” w świetle przepisów tego Kodeksu.

W konsekwencji podatnicy posługujący się transkrybowanym aktem małżeństwa zawartego w innym państwie członkowskim UE przez osoby tej samej płci mają, zgodnie z konstytucyjną zasadą równości wobec prawa, prawo do korzystania z ulg i preferencji podatkowych na takich samych warunkach, jakie muszą spełnić osoby pozostające w związku małżeńskim w rozumieniu prawa rodzinnego. Dotyczy to zarówno prawa do korzystania z ulg, jak i ograniczeń w korzystaniu z nich.

Co istotne, Minister Finansów określił również moment, od którego transkrybowany akt małżeństwa osób tej samej płci, zawartego w innym państwie członkowskim UE, wywołuje skutki na gruncie prawa podatkowego. Wprowadził korzystną zasadę obowiązywania, nie od transkrypcji, ale od daty zawarcia małżeństwa. W momencie dokonania transkrypcji dochodzi do uznania statusu tego związku jako małżeństwa w Polsce na potrzeby stosowania przepisów prawa podatkowego. Przy stosowaniu przepisów prawa podatkowego jako całości, tzn. w sposób konsekwentny zarówno na gruncie procedur, ograniczeń i obowiązków, jak i ulg oraz preferencji podatkowych, co do zasady należy uwzględnić istnienie małżeństwa od momentu jego zawarcia.

Skutki wydania wytycznych widać już po nowych indywidualnych interpretacjach, np. Dyrektora KIS z 28 września 2026 r., sygn. 0111-KDIB2-2.4015.146.2026.1.DR, w której organ uznał, że nabycie rzeczy lub praw majątkowych (typu spadek, darowizna, zniesienie współwłasności) pomiędzy małżonkami będzie podlegało zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn na podstawie art. 4a ww. ustawy o podatku od spadków i darowizn, w przypadku spełnienia warunków określonych w tym przepisie. Dzięki tej interpretacji małżeństwom jednopłciowym łatwiej będzie korzystać z preferencji podatkowych i występować z wnioskami o stwierdzenie nadpłaty z lat ubiegłych, jeśli będą w stanie udowodnić, od kiedy są w związku małżeńskim.