Podatnicy, którzy wybierają zaliczki uproszczone w ramach płatności podatku CIT, muszą zgłosić ten tryb do urzędu skarbowego na formularzu CIT-8. Jest to pozycja 29 w części B.3. Zaliczka ustalona w sposób uproszczony to wysokość stała i stanowi 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu podatkowym złożonym w poprzednim roku podatkowym i nie zależy od wysokości dochodu ustalonego (narastająco) od początku roku podatkowego, którego uproszczona forma wpłacania zaliczek ma dotyczyć, ani od wysokości zaliczki na podatek dochodowy obliczonej za dany miesiąc.
Przykładowo, w 2025 r. podstawą do wyliczenia zaliczek uproszczonych był podatek należny odpowiednio za 2023 r. (zeznanie złożone w 2024 roku), natomiast w 2026 r. podstawą do wyliczenia zaliczek uproszczonych jest podatek należny za 2024 r. (zeznanie złożone w 2025 roku). Raz dokonany wybór wiąże podatnika do końca danego roku podatkowego. W trakcie roku podatkowego nie ma możliwości zmiany formy opłacania zaliczek. Przepisy nie uzależniają skuteczności ww. wyboru od bezwzględnej terminowości uiszczania zaliczek w prawidłowej kwocie.
Zaliczki uproszczone co do zasady powinny być opłacane w prawidłowej wysokości w terminach określonych w art. 25 ust. 1a i 2a ustawy o CIT, w przeciwnym przypadku są traktowane jako zaległość podatkowa, od której zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej naliczane są odsetki za zwłokę. Jednak wybór uproszczonej formy opłacania zaliczek nie został uwarunkowany terminowością opłacania zaliczek w prawidłowej kwocie.
Tym samym omyłkowe zaniżenie wpłat z tytułu uproszczonych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za kilka miesięcy w trakcie roku podatkowego, nie powoduje utraty możliwości wyboru tej formy ich wpłacania za ten rok podatkowy. Stanowisko to potwierdza m.in. interpretacja Dyrektora KIS z 12 czerwca 2026 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.192.2026.1.DD.
Należy odróżnić czynność zaniżenia zaliczek od zaniechania ich wpłaty. Zaniechanie terminowej wpłaty zaliczek na podatek dochodowy, mimo późniejszego uregulowania zaległości z odsetkami, wyklucza opcję ich uproszczonego naliczania. Wskazuje na to m.in. interpretacja Dyrektora KIS z 1 lipca 2025 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.274.2025.1.AK.
W myśl art. 25 ust. 1a ustawy o CIT, zaliczki uproszczone powinny być wpłacane do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, za który jest należna zaliczka, a za grudzień do 20. dnia stycznia roku następnego.
Zaliczki uproszczone podatnik powinien wykazać w deklaracji rocznej CIT w części G, wprowadzając za każdy miesiąc roku podatkowego należną zaliczkę w tej samej wysokości. Jest to tym bardziej wygodne rozwiązanie w pierwszym roku wdrażania pliku JPK CIT, w którym wszystkie różnice podatkowe trzeba wykazać w księgach rachunkowych, nie trzeba więc koncentrować się dodatkowo na wyliczeniu rzeczywistej zaliczki na podatek CIT.
