W 2026 roku część podatników przechodzi na metodę rachunkową rozliczania różnic kursowych z metody podatkowej. Podatnicy informują o wyborze bilansowej metody ustalania podatkowych różnic kursowych w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym rozpoczęli jej stosowanie. Stosowanie odmiennych metod ustalania różnic kursowych dla celów podatkowych powinno prowadzić jedynie do przejściowych, a nie trwałych różnic pomiędzy wynikiem podatkowym podatnika, który przyjął metodę rachunkową, a podatnika, który pozostał przy metodzie podatkowej.

Rachunkowa metoda rozliczania różnic kursowych polega na odpowiednim uwzględnieniu do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów zarówno zrealizowanych oraz niezrealizowanych różnic kursowych, a także z wyceny pozycji pozabilansowych. W praktyce oznacza to, że podatnik korzystając z tej metody zalicza odpowiednio do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów ujęte w księgach rachunkowych różnice kursowe z tytułu transakcji walutowych i wynikające z dokonanej wyceny składników aktywów i pasywów wyrażonych w walucie obcej.

Regulacje art. 9b ust. 5 ustawy o CIT wskazują, że na pierwszy dzień roku podatkowego, w którym została wybrana metoda rachunkowa, podatnik zalicza do przychodów albo kosztów uzyskania przychodów wartość wszystkich naliczonych niezrealizowanych różnic kursowych, a nie tylko różnice kursowe naliczone w ostatnim roku podatkowym. Przechodząc na metodę rachunkową w danym roku, podatnik jest zobowiązany do jednorazowego rozpoznania dla celów podatkowych kumulatywnie naliczonych (niezrealizowanych) różnic kursowych od pozycji bilansowych zarówno ujętych w rachunku zysków i strat na ostatni dzień poprzedzającego roku kalendarzowego, jak i ujętych w rachunku zysków i strat na ostatni dzień roku kalendarzowego we wcześniejszych latach.

Niezależnie od wybranej metody rozliczania różnic kursowych w pliku JPK KR PD podatnik powinien oznaczyć konta, na których księguje przychody z tytułu dodatnich różnic kursowych znacznikiem RPGV_RKJV_RK, a w przypadku kosztów z tytułu ujemnych różnic kursowych znacznikiem RPHIV_RKKIV_RK.

Metoda rachunkowa zakłada ujmowanie różnic kursowych w rachunku zysków i strat w formie skompensowanej wartości – „per saldo” (tj. nadwyżki dodatnich różnic kursowych nad ujemnymi bądź odwrotnie). W przypadku stosowania metody rachunkowej zgodnie z art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, brak możliwości bezpośredniego przypisania kosztów do konkretnego źródła przychodów będzie skutkować koniecznością zastosowania klucza przychodowego przewidzianego w art. 15 ust. 2, 2a, 2b ustawy o CIT. Oznacza to, że ujemne różnice kursowe powinny być alokowane do źródeł przychodów proporcjonalnie do uzyskanych przychodów zarówno z zysków kapitałowych, jak i z pozostałej działalności operacyjnej w danym okresie rozliczeniowym.